wanneer het spel begint ligt zij al dood op de grond — beet in haar been — slang in het gras — probeert weg te glibberen naar die vlierbosjes daar — je grijpt hem beet — achter zijn kop — als hij de rotsspleet daarachter weet te bereiken — ben je hem kwijt — geen weg vooruit — opnieuw opstarten en vier keer op escape rammen

 Spaceball zegt dat er vóór die beet nog een cutscene zit — over hoe gelukkig ze waren, Orf en Ryddic — kan wel zo zijn — kijk ik niet naar — ook niet naar die begrafenis met al die fakkels — van jullie beiden als je zo'n stakker bent geweest — om je net als zij door die slang te laten pakken — waarom zou ik iets bekijken waar ik buiten sta?

houd de slang zolang vast totdat hij niet meer spartelt — trek dan zijn vel over zijn kop en van zijn staart af — bewaar het maar — in je rugzak — met zijn schedel — die je nu los kunt maken van zijn wervelkolom — je zult ze nodig hebben maar ik zeg niet waarom

dan wordt het stil — kijk je om naar de plek waar ze net op haar buik lag — dan zie je dat ze haar al hebben weggedragen — niemand zelfs maar — om aan te vragen waar ze haar heen hebben gebracht — iets verderop — ligt nog je lier — uit je handen gevallen toen je haar liggen zag

raap ook die op — hij is je toeverlaat in aanstaande gevaren — je kunt er nauwelijks op spelen want op één na — alle snaren — zijn gebroken — her en der in het spel kun je nieuwe snaren vinden — je kunt de lier voorlopig in je rugzak steken — geen dreiging hier — slechts een vlinder — komt je gezelschap houden in dit deel van het spel

denk je soms dat ik iets over het hoofd heb gezien? — dat er een geheim is dat ik niet heb kunnen kraken? — hier is geen kloot — vraag Wekker maar — die heeft het een maand verrekt om verder te spelen — maar zelfs zij vond — geen ene snaar — ik zeg nog zo

hier kun je alleen iets bereiken door niets te doen — wanneer je eindelijk klaar bent met rondrennen — en je staat stil — dan kun je soms de vlinder verleiden op je hoofd — neer te strijken — dan zie je haar — hoe vaker het je lukt om Ryddics beeld op te roepen — hoe meer kracht Orf lijkt te hebben voor de rest van het spel — ik heb het niet kunnen checken maar ik weet het wel

heb je Orf voldoende aan haar beeld kunnen laven — dan komt van de heuvels een lijkstoet gelopen — nu zie je dat ze haar graf al hebben gegraven — in het midden van de vlakte, ze vormen een kring — voor Orf is een plaats aan het hoofdeinde uitgespaard — je hebt geen keus — ga er maar staan

ze hebben de kist al boven de groeve gezet — iemand spreekt kort — men nodigt Orf uit om een lied voor haar te zingen — je slaat het af — je adem stokt — en langzaam zie je de kist wegzinken in het graf

spring nu vooruit — onder de kist — alles wordt zwart — hoor, de uitroepen van de begrafenisgangers — sterven al weg — je bent erdoor — je bent terechtkomen in het rijk van Wormgoor

eerste level — door een schacht in de aarde kukelt Orf naar beneden — klapt zich beurs op ieder kruispunt, elke verbreding — waarmee de buizen van Wormgoors riolering — de kisten en lijken naar de ontbinding leiden — let hier goed op — als je doorvalt — zal Ryddics doodskist je onderaan verpletteren — grijp je vast aan een richel op dertig seconden — Ryddic dondert — achter je langs — dieper hoor je het holle hout op hout kletteren — trek je nu op — zo kun je je — op je knieën — door een tunnel — uit de beklemming van dit gangennet bevrijden — laat je daar maar van de volgende helling glijden

aan de voet liggen de resten van kisten, waden — van windselen die de doden hebben afgelegd — in hun haast de weg tot Wormgoors dreven te vinden

dit is je gelegenheid om je spel te saven

of Orf de volgende gang nu doorkruipt of doorrent — het maakt niet uit — je ziet nog net Ryddics kont door de poort verdwijnen

als jouw vingers — de escape-toets minder snel raken dan de mijne — schijn je ook nog een slinger doden te kunnen zien — die een voor een hun strottenhoofd uit hun keel frotten — en gehoorzaam op een hoop naast de ingang leggen — maar geen uitstel — zal je baten — wil je weten — wat die staken zijn waar ze tussen paraderen — dan zul je je veilige gang moeten verlaten

op veertien spinnenpoten verheft zich de wachter — met drie koppen — neem de tijd dit — te behappen — links de hondskop, bloed in het oog, schuim op de kaken — rechts de gierenkop, geel van iris, geel van snavel — in het midden — de vliegenkop — de kwabben van zijn monddeel druipen van zwarte drab

maden en larven kruipen rond over zijn schilden

nu zul je rap — moeten kiezen

ben je bereid om je strottenhoofd te verliezen — dan mag je door — koppel het los — en gooi het maar — op de stapel — na een paar stappen struikel je over de drempel — de huivering van de dood doet het beeldscherm rillen — sta daarna op — loop naar Ryddic

hoe lang je ook naar haar kijkt, hoe ver je ook terugdenkt — je herkent niks — en ook zij niet — zonder iets te doen staat zij voor jou, sta jij voor haar — beide vallen jullie lijven langzaam uit elkaar

heeft hij je hart — of je ogen — dan wordt het scherm — in één klap zwart

iedereen denkt nu dat het spel is afgelopen

maar geen credits — of slotmuziek — komen je hier vertellen dat je hebt verloren — de escape-toets — doet hier ook niets

zet het geluid — nu op zijn hardst — Orfs adem is het eerste dat je weer kunt horen — met de enter-toets zet je zijn stembanden open — zuig dan de lucht — voorzichtig in — dat kan meestal met een van de centrale toetsen — probeer daarna — een toets ernaast — als alles goed is ratelt nu Orfs verse zucht

Spaceball en zijn vrienden hebben uitgedacht dat Orfs — nieuwe leven — is opgewekt — door de vlinder die via de schacht is meegegaan — om Orf in zijn gevecht tegen Wormgoor bij te staan — en die moe op zijn strottenhoofd is neergestreken — naar hem op zoek — maar onbewust — zorgt ze dat Ryddics beeld het opnieuw kan bezielen — met wil en lust — het kracht kan bieden een nieuw lijf ineen te steken

omdat Orf ogen noch geheugen heeft ontwikkeld — kun je dat beeld — alleen niet zien

in dit stadium is Orfs leven nog heel kwetsbaar — zorg daarom dat je zijn ademhaling gaande houd — ga nu op zoek — naar de toets van — zijn hees gefluit — zijn loze grom

langzaam breiden — zijn geluiden — zich in kringen over het hele toetsenbord uit — zo leert Orfs strottenhoofd naar zichzelf te luisteren — leert het zijn stem van zijn echo te onderscheiden

het kaatst zijn kreet met steeds meer vaart en kracht om zich heen — vage verschillen tussen zwart en zwart verschijnen — de contouren — van het duister — trekken lijnen — over de nacht

probeer nu eens zijn prille spieren te ontdekken — tussen de kraakbeenringen in kan het weefsel zich — iets intrekken — gebruik deze spanning om Orf te laten springen

stuiter dan tussen de poten van de wachter door — naar de ingang — van de spelhel — let goed op, je ziet het pad niet maar je volgt het wel

dit is de enige manier om je strottenhoofd — langs de wachter — heen te loodsen